Kata Hati

Ok. Xde nak hye hye kalini.
Just wana share something which i rather not to.
But hey, there always a start in everyting right?

Well, its about my life.
Im pretty sure that some of u know what im facing right now.
This phase is one of a hell phase that i could do anyting to undo it.
But yah, this is no doremon-nobita's world.
This is no wonderpet's world, where when u got problem,
that turtle, guinea pig n duck will come to save the day and sing
" wonderpet wonderpet kamii datangg"
Oh hell no. How stupid.
Dont get me wrong, because sometimes, i do wish they really exist.

Ok hold on. Ni dah knp aku dok ckp homputeh dr tadi.

Saye rase tekanan bagi masalah yg saya alami skrg makin lama makin besar.
Ye ye ye, mungkin anda nampak gambar2 saye wah senyum gumbira.
Oh ke sini sana! Oh bahagiaa nya dia!
Tett. Anda silap. Ya pasukan kuning, sila berikan jwpn anda pula.
Hm.... Ape.. Ni...?

Tapi mmg btul lah. Tak tau nak buat apa. Stress sampai ade ketika saye
hanya terbaring dan menangis spnjang hari.
Mungkin saye patot dapatkan khidmat kaunseling.
Atau, saye patut lebih kerap mengadu kepada si Dia.

Mmg ramai rakan rapat dan juga ahli keluarga yg tahu masalah ini.
Tapi, takkan hari2 saya nk menangis di bahu mereka.
Mereka pn byk lg kerja nk buat..
Bercucuk tanam...membuat roti telur...menanak nasik...berdating..
Grrrr..

Tapi seriously lah. Saye appreciate kepada sesiapa yg bkenaan yg bdiri di belakang saya.
Yang mberikan sokongan moral, mental, fizikal, emosi, fizikal.. Eh, dah sebut fizikal tadi. Hmm.

Sekalung terima kasih saye berikan kepada anda.
Tuhan saja yg boleh mmbalas jasa budi kalian.
Penghargaan yg tak terhingga saya tujukan kepada sahabat saya
Nor ameera bte abu seman, sebab bertahan dgn saya, melayan saya,
dan slalu memastikan mood saye dlm keadaan normal.
Jasamu dikenang.

And to someone who used to call me red ogawa,
your help, nasihat, support yg tak berbelah bhgi,
saye akn ingat smpi mati.

Tapi, bila jadi masalah ni dkt saya, mbuatkan jiwa saya kosong dah.
Masa depan dh lari dari matlamat asal.
Matlamat asal dah semakin kabur dari penglihatan.
Dan penglihatan saye smakin kabur juga, sbb jarang pakai cermin mata.
*aku rabun ok!*

Ishk, sempat main2 aku ni. Tlgla serious skit.

Saye rase semakin lama saye bersabar dan cuba utk
menerima hakikat, semakin susah saye nk bernafas.
*mmg mnipu la ckp ssh nk nafas, sbb, mana ade org sesak nafas sempat tulis blog kn? Tp aku pn nk letak ayat bombastik mcm drama2 tv jgk. Layan jela.. Blog aku kn. Kau? Hade?*

Tapi ye la, makin lame, makin xleh trima knyataan.
Ya Allah. Berat sangat dugaan Kau bagi kat aku.
Besar sangat ujian Kau hantar kat aku.
Tapi kalau inilah balasan yg Kau kirim, atas dosa2 silam aku,
aku redha and terima walau mengambil masa yg lama.
Aku lagi rela dpt balasan di muka bumi, daripada di akhirat sana..

BERAT MATA MEMANDANG,
BERAT LAGI BAHU YANG MEMIKULNYA.

TerimaKasih.

♥ MissFafa